Lancia Beta MonteCarlo Faza 2 1980 - 1981

Lancia Beta MonteCarlo to emblematyczny włoski samochód sportowy wprowadzony na rynek w 1975 roku, ucieleśniający połączenie prestiżu Lancii z dynamicznymi osiągami skierowanymi do miłośników wymagającej jazdy. Pozycjonowana jako dwuosobowe coupé z silnikiem centralnym, wpisuje się w historię Lancii Beta MonteCarlo jako model założycielski, bezpośredni konkurent Porsche 914 i Fiata X1/9, oferujący elegancką i dostępną sportową alternatywę. Produkowana do 1982 roku w ramach jednej generacji, ale z kilkoma technicznymi udoskonaleniami, Lancia Beta MonteCarlo odniosła znaczący sukces handlowy, szczególnie na rynkach europejskich, przyciągając klientów minimalistycznym designem sygnowanym przez Pininfarinę oraz nowatorską na tamte czasy architekturą. Historia modelu Lancia Beta MonteCarlo charakteryzuje się postępującymi usprawnieniami: przejściem z silnika 1.8 l do 2.0 l już w 1976 roku, doskonaleniem aerodynamiki oraz udoskonaleniem systemów chłodzenia, kluczowych dla tej tylnej konfiguracji. Generacje Lancii Beta MonteCarlo, choć ograniczone do relatywnie krótkiego okresu, zapadły w pamięć swoją zwrotnością na zakrętach, niską wagą i względną wielofunkcyjnością, dzięki chowanemu miękkiemu dachowi przekształcającemu coupé w kabriolet. Mimo zakończenia produkcji kilkadziesiąt lat temu, dane techniczne modelu Lancia Beta MonteCarlo ujawniają solidną i awangardową konstrukcję, a model cieszy się dziś dużym uznaniem wśród kolekcjonerów, świadcząc o technicznym i stylistycznym dziedzictwie, które przekazał włoskiemu sportowi motorowemu.